Είναι από αυτά που μας συμβαίνουν καθημερινά και ίσως και πολλές φορές, αποτελώντας μέρος των ανθρώπινων λειτουργιών. Έχετε όμως πραγματικά αναρωτηθεί γιατί χασμουριόμαστε;
Πολλοί από εμάς το απολαμβάνουμε όταν μας συμβαίνει και άλλοι ενοχλούμαστε από την ένταση και τη στιγμή που μας συμβαίνει. Πολλές φορές δείχνει την ανία μας, την κούραση ή ακόμη και τη δυσφορία μας. Μπορεί να παρουσιαστεί σε έντονο βαθμό με το τέντωμα χεριών και γενικά σώματος ή να είναι τελείως διακριτικό, με την κάλυψη του στόματος από το χέρι μας.
Όποιες και να είναι οι συνθήκες εκδήλωσής του, το χασμουρητό είναι μια διαδικασία απόλυτα φυσιολογική και συνδυασμένη με τις ανθρώπινες λειτουργίες, ενώ συναντάται όπως είναι γνωστό και στο ζωικό βασίλειο, κυρίως στα σπονδυλωτά.
Στους ανθρώπους, το χασμουρητό μπορεί να ξεκινήσει από τις πρώτες 20 εβδομάδες της σύλληψης και εξηγείται από τους επιστήμονες ως μια συντονισμένη κίνηση των θωρακικών μυών του στήθους, του διαφράγματος, του λάρυγγα στο λαιμό και του ουρανίσκου στο στόμα.
Η επιστήμη σημειώνει ότι κατά τη διαδικασία του χασμουρητού εκκρίνονται λιποπρωτεΐνες που προστατεύουν τις πνευμονικές κυψελίδες κάτι που εξηγεί το γιατί χασμουριόμαστε χωρίς προειδοποίηση και πρόγραμμα. Ως εκ τούτου, θεωρείται μια ημιεκούσια διαδικασία και κατά ένα ποσοστό είναι και μια αντανακλαστική κίνηση που ελέγχεται από τα νεύρα του εγκεφάλου μας.
Γιατί χασμουριόμαστε;
Η επιστήμη δεν έχει με σαφήνεια καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα ως προς το γιατί χασμουριόμαστε. Ο Ιπποκράτης είχε κάνει λόγο για κακό αέρα που βγαίνει από τους πνεύμονες μας λίγο πριν τον πυρετό, για να αμφισβητηθεί αργότερα από επιστήμονες οι οποίοι συνέδεαν το χασμουρητό με το κυκλοφορικό σύστημα, υποδεικνύοντας ότι προκαλεί αύξηση της πίεσης του αίματος, του ρυθμού της καρδιάς και του οξυγόνου στο αίμα, το οποίο με τη σειρά του βελτιώνει τη λειτουργία της κίνησης και την ενεργητικότητα.
Και αυτή η θεωρία ωστόσο ανατράπηκε με την πάροδο του χρόνου για να έρθει η μελέτη του γιατρού Robert Provine ο οποίος υποστήριξε ότι το χασμουρητό συνδέεται με την αλλαγή της συμπεριφοριστικής κατάστασης μας, δηλαδή από τον ύπνο στον ξύπνιο και το αντίθετο, από τη βαρεμάρα στην ενεργητικότητα και το αντίθετο.
Στην πορεία συνάδελφοί του υποστήριξαν ότι συνδέεται με τη θερμοκρασία του εγκεφάλου, καθώς όταν ο εγκέφαλος θερμαίνεται πέραν του φυσιολογικού, συνήθως χασμουριόμαστε για να μειώσουμε τη θερμοκρασία αυτή, ενώ άλλες μελέτες έδειξαν ότι το χασμουρητό αυξάνεται όταν αυξάνεται και η θερμοκρασία του περιβάλλοντος αλλά και η θερμοκρασία του εγκεφάλου.
Το φαινόμενο του μιμητισμού!
Και επειδή σίγουρα πολλοί από εσάς θα αναρωτιέστε γιατί όταν βλέπουμε κάποιον να χασμουριέται ασυναίσθητα πολλές φορές κάνουμε και εμείς το ίδιο, υπάρχει εξήγηση.
Αυτό συμβαίνει σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες γιατί το χασμουρητό κινητοποιεί τα μέρη του εγκεφάλου που ευθύνονται για το μιμητισμό, τη συμπάθεια και την κοινωνική συμπεριφορά.
Οι νευρώνες του εγκεφάλου προκαλούν τον άνθρωπο να αισθανθεί αυτά που νιώθει και ο συνάνθρωπος απέναντι του που μπορεί να χασμουριέται, οδηγώντας τον να μιμηθεί την κίνηση που κάνει κι εκείνος.
