Σοφία Μουτίδου: Η παρουσιάστρια μίλησε ανοιχτά για την απώλεια της μητέρας της, τον θάνατο του συζύγου της και την θρησκεία
Η Σοφία Μουτίδου βρέθηκε καλεσμένη στο podcast της Δάφνης Καραβοκύρη και έκανε μια συγκλονιστική εξομολόγηση για τις πιο σκοτεινές και καθοριστικές στιγμές της ζωής της.
Σοφία Μουτίδου: «Όταν χάνεις κάποιον, πάντα βρίσκεις ένα ποσοστό ευθύνης»
Η ηθοποιός και παρουσιάστρια μίλησε ανοιχτά για την απώλεια της μητέρας της, τον θάνατο του συζύγου της, τη σχέση της με τη θρησκεία, την ψυχική της υγεία, αλλά και τις εμπειρίες κακοποίησης που έχει βιώσει τόσο στην οικογένεια όσο και στον καλλιτεχνικό χώρο.
Αναφερόμενη στον θάνατο της μητέρας της, η Σοφία Μουτίδου μίλησε για το αίσθημα ενοχής που συχνά συνοδεύει την απώλεια:
«Όταν χάνεις κάποιον, πάντα βρίσκεις ένα ποσοστό ευθύνης, ένα “κάτι δεν έκανα καλά”».
Την ίδια περίοδο στράφηκε έντονα στη θρησκεία, φορώντας σταυρούς, προσευχόμενη και επισκεπτόμενη μοναστήρια. Η ηθοποιός περιέγραψε μάλιστα μια σχεδόν «συμφωνία» που είχε κάνει με τον Θεό σε νεαρή ηλικία, αναζητώντας ψυχική ασφάλεια.
Ψυχική υγεία: κρίσεις πανικού και θεραπεία
Η Σοφία ξεκαθάρισε ότι ποτέ δεν διαγνώστηκε με κατάθλιψη, αλλά χρειάστηκε φαρμακευτική αγωγή λόγω έντονων κρίσεων πανικού. «Αυτό που με οδήγησε στα αντικαταθλιπτικά ήταν οι πανικοί. Κατάθλιψη δεν διαγνώστηκα ποτέ», σημείωσε.
Η ηθοποιός μίλησε ανοιχτά για συναισθηματική κακοποίηση στην παιδική της ηλικία, περιγράφοντας μια αυταρχική μητέρα και ένα περιβάλλον πίεσης:
«Βεβαίως έχω κακοποιηθεί. Ήταν συναισθηματική κακοποίηση. Δεν έφαγα τη σφαλιάρα του αιώνα, αλλά ήμουν από τα παιδιά που τρώγαμε ξύλο».
Στον καλλιτεχνικό χώρο, η Σοφία Μουτίδου περιέγραψε περιστατικά εργασιακού bullying και ακραίας βίας: «Έχω δει κακοποιήσεις, να με βρίζουν χυδαία, να έχουν πέσει πάνω μου να με δείρουνε».
Παρά τις προσπάθειες να αναδείξει τους θύτες, χωρίς αποτέλεσμα, τόνισε: «Στη σεξουαλική κακοποίηση τα κορίτσια οργανώθηκαν. Στην εργασιακή δεν μπορέσαμε να οργανωθούμε».
Διαχείριση του θανάτου του συζύγου και στήριξη της κόρης της
Η Σοφία περιέγραψε πώς αντιμετώπισε τον θάνατο του συζύγου της με γνώμονα την κόρη τους.
«Δύο ώρες μετά τον θάνατό του, έψαξα στο Google “πένθος και παιδί”». Απευθύνθηκε στο κέντρο στήριξης «Μέριμνα» προτού ανακοινώσει το γεγονός στη Δήμητρα, επισημαίνοντας την ανάγκη να βρει σωστούς τρόπους στήριξης. Η διαδικασία αυτή σηματοδότησε την αρχή μιας μακράς θεραπευτικής πορείας για την ίδια και την κόρη της.
