Κατερίνα Λέχου: Η αποκάλυψη για την περιπέτεια υγείας της

Η γνωστή ηθοποιός δεν δίστασε να μιλήσει και για τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν λέγοντας: “Τα 15 χρόνια με τον Μάνο κυλήσαν με δυσκολίες, αναταράξεις, αγώνα και πολλές αγάπες. Ποτέ με χωρισμούς. Δεν χωρίσαμε ποτέ. Στις μεγάλες μας εντάσεις, του έλεγα ‘δεν θα φύγεις από το σπίτι, θα καθίσεις εδώ να μιλήσουμε, πρέπει να τα βρούμε’”.

Για τη συμβίωση με τον Μάνο Στρατάκη και το πως λειτούργησε η καραντίνα στη σχέση τους σημείωσε: “Σε εμάς η καραντίνα λειτούργησε μια χαρά, έτσι κι αλλιώς κάνουμε κάθε χρόνο διακοπές μονοί μας επί 25 ημέρες, αρά κάνουμε crash test στη σχέση μας. Δεν είναι εύκολο. Μια χαρά ήμασταν και στην καραντίνα” και πρόσθεσε: “Ο Μάνος αποδέχτηκε την παραξενιά μου, που μόλις φτάνουμε στην παραλία τον υποχρεώνω να κολυμπήσει για να κολυμπήσει μαζί του το σκυλί μας”.

“Έχω οκτώ ανίψια και με εμπιστεύονται ως θεία, πολλές φορές λειτουργώ ως δίαυλος επικοινωνίας με τις μητέρες τους για κάτι που θέλουν […] Γίνεται χαμός με τα οκτώ ανίψια μου, που να τολμήσει να πεις κάνεις σε μένα κάνε ένα παιδί” είπε για την απόφασή της να μην κάνει δικό της παιδί.

Για τα σχόλια για την εξωτερική της εμφάνιση και για τους ρόλους που της πρότειναν παραδέχτηκε: “Επειδή δεν ένιωθα ποτέ ωραία μοιραία γυναίκα, μόνο μια φορά έκανα την ωραία κουτή στο ‘Είσαι το ταίρι μου’. Δεν έχω κάνει ποτέ τη μοιραία γυναίκα” και συμπλήρωσε: “Την ηλικία μου τη λέω από τα 29 μου, γιατί έκανα μια γκάφα και πήγα να κρύψω έναν χρόνο. Τι βλακεία. Με κατάλαβε ένας φίλος φωτογράφος και είπα ‘άστο κοπελιά, δεν μπορείς να το κάνεις’. Δεν με αγχώνει ο χρόνος, γιατί από τύχη και πρόνοια να φροντίζω τον εαυτό μου, γυμνάζομαι, δεν έχω παχύνει και προσέχω τι τρώω”.

Η Κατερίνα Λέχου δεν δίστασε να μιλήσει για το πρόβλημα υγείας που την ταλαιπώρησε και κλήθηκε να αντιμετωπίσει: “Η μεγαλύτερη δυσκολία που κλήθηκα να αντιμετωπίσω ήταν η ίδια η ιστορία της ζωής μου, μια μακρά περίοδος που κράτησε πολλά χρόνια, με το πρόβλημα της σκολίωσης στη σπονδυλική μου στήλη. Έχω υποβληθεί σε δύο χειρουργικές επεμβάσεις. Έχω μείνει με γύψο και κηδεμόνες για πολύ καιρό. Αυτή είναι η ιστορία της ζωής μου. Ως ασθενής ταλαιπωρήθηκα πολύ, αλλά παράλληλα η ασθένεια μου άνοιξε ορίζοντες με το διάβασμα και τη λογοτεχνία. Ήταν πολύ δύσκολο να έχω σωματικές δραστηριότητες. Πήγαινα στο σχολείο. Σαφώς τα παιδιά με έδειχναν περίεργα, αλλά εγώ κέρδισα και δυο πολύ καλές φίλες” και κατέληξε: “Η ασθένεια είναι έχει δύο εκφάνσεις και είναι δίκοπο μαχαίρι, σε δυναμώνει μεν, αλλά μπορεί να σε κάνει πολύ εγωκεντρικό και σκληρό ή μπορεί να σε κάνει πολύ μαλακό. Εγώ φοβήθηκα μη γίνω ένα τέρας και από αυτό το φόβο έγινα γατάκι στη συμπεριφορά μου”.