Μετά από αρκετά χρόνια στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας, τόσο για τη δουλειά της όσο και για τον γάμο της η Τζένη Μπαλατσινού δηλώνει αποφασισμένη να μην ασχολείται με όσα λέγονται για εκείνη.
Ειδικότερα, σε συνέντευξή της στο περιοδικό «TV Έθνος», δήλωσε χαρακτηριστικά:
H Τζένη Μπαλατσινού εδώ και πολλά χρόνια έχει σταματήσει πλέον να έχει το άγχος τού να αποδείξει το τι μπορεί να αξίζει στους άλλους.
«Νομίζω πως όταν φτάνεις σε μια ηλικία και έχεις πια διαφορετικές προσλαμβάνουσες και βιώματα, σταματάς να θες να αποδείξεις το οτιδήποτε στον οποιονδήποτε».
Και; Τότε είναι που απελευθερώνεσαι πραγματικά;
«Ναι, είναι μια μεγάλη απελευθέρωση όλο αυτό».
Θα επιστρέψω στα σχόλια, στις κρίσεις και τις επικρίσεις, μιας και τον τελευταίο έναν χρόνο ό,τι κι αν λες, ό,τι κι αν κάνεις περνιέται από… κόσκινο. Νιώθεις σαν να έχουν εισβάλει μέσα στο σπίτι σου από την… κλειδαρότρυπα; Νιώθεις πως «βιάζονται» κατά κάποιον τρόπο η προσωπική και η οικογενειακή σου ζωή;
«Δεν το βλέπω έτσι, γιατί δεν με αφορά ό,τι και να ακούγεται. Δεν με απασχολεί. Ας λένε ό,τι θέλουν. Αρκεί, σου επαναλαμβάνω, να μην έχει να κάνει ή να μην… παραπέμπει κατά κάποιον τρόπο στο στενό μου οικογενειακό περιβάλλον».
Υπάρχει, όμως, μια αγριότητα και ένας ρατσισμός. Που βγαίνει με τον μικρό, που μαζί της κάνουν πάρτι οι πλαστικοί, που σιγά να μην έχει καλές σχέσεις με τον Κωστόπουλο, που, που, που…
«Ναι υπάρχει μια αγριότητα και ένας ρατσισμός, γιατί όλη αυτή η κρίση που βιώνουμε έχει πολλές μορφές. Δεν έχει να κάνει μόνο με το οικονομικό. Υπάρχει κρίση πια και στη σκέψη μας και στις αξίες μας και αυτή η κρίση είναι πολύ πιο επικίνδυνη από την οικονομική κρίση. Αυτή η κρίση μπορεί να μας… διαβρώσει ως προσωπικότητες, να μας διαλύσει. Υπάρχει απώλεια του ορίζοντα της δύναμης, της νοημοσύνης, της αισθητικής, των ορίων…».
Αλήθεια, είναι τόσο παράξενο δύο άνθρωποι που πέρασαν μια ολόκληρη ζωή μαζί και έφεραν στον κόσμο τρία παιδιά να έχουν χωρίσει και να έχουν μια πολιτισμένη σχέση;
«Εσύ πες μου! Είναι δυνατόν να απορεί κανείς που έχω καλές σχέσεις με τον πρώην άνδρα μου; Τι θα έπρεπε, να έχουμε χωρίσει και να μη μιλάμε ή να μην αγαπιόμαστε; Γιατί το παράλογο τείνει να γίνει… φυσιολογικό;»
