«Ίσως να είναι μια ευκαιρία -εντός πολλών εισαγωγικών- η σημερινή κατάσταση για να γυρίσουμε ξανά σε απλά πράγματα», υποστηρίζει η Μίνα Αδαμάκη, προσθέτοντας ότι κρίση στη χώρα μας στη βάση της είναι ηθική.
Η γνωστή ηθοποιός μίλησε για την κατάσταση που βιώνει η χώρα μας στο iefimerida, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στους νεότερους κυρίως συναδέλφους της, για τους οποίους με ιδιαίτερα καυστικό τρόπο δήλωσε: «Υπάρχουν μετεωρίτες που έχουν κάνει θόρυβο μάλιστα. Αλλά αυτό δεν τους κάνει καλλιτέχνες».
Ακολουθεί ένα μέρος της συνέντευξης:
Σήμερα γιατί ο κόσμος είναι τόσο απόμακρος; Γιατί οι αγκαλιές δεν υπάρχουν;
«Γιατί έχουμε γυρίσει όλοι στη μοναχικότητα. Στη μονάδα. Στο άτομο δηλαδή. Αυτή είναι μια παγκόσμια εξέλιξη βέβαια, που δεν ξέρω τι σημαίνει. Ίσως να είναι μια ευκαιρία -εντός πολλών εισαγωγικών- η σημερινή κατάσταση για να γυρίσουμε ξανά σε απλά πράγματα. Δηλαδή στο πως αντιμετωπίζουμε τον άλλον, πως τον βλέπουμε, πως μας βλέπει, και να έρθουμε έτσι πιο κοντά».
Το είχαμε χάσει, τόσο πολύ;
«Για μένα η κρίση στην βάση της είναι ηθική. Όταν δηλαδή υπάρχει ένας θεός, το χρήμα και μία αξία, το πώς δηλαδή μας βλέπουν οι άλλοι μέσα από τη δύναμη που μπορούμε να αποκτήσουμε από τα υλικά αγαθά, φυσικό είναι οι απλές καθημερινές σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους να μη μας απασχολούν και να έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Γι΄ αυτό λέω μήπως και γυρίζοντας στα πρωτογενή, ξαναδούμε εκείνα που έχουν σημασία”.
Δηλαδή εξαιτίας αυτού του παραμορφωτικού καθρέφτη, είχαμε απομακρυνθεί τόσο πολύ από αυτό που είμαστε;
«Κάποιοι από εμάς αντιστέκονταν σε κάποια πράγματα, ωστόσο το γενικό κλίμα ήταν αυτό. Δεν ήταν διατεθειμένος κανείς, είτε άντρας είτε γυναίκα, να παραχωρήσει πράγματα στον άλλο για μια πιο ουσιαστική σχέση».
Στη δική σου τη γενιά δεν δηλώνατε ηθοποιοί. Το αποδεικνύατε. Σήμερα συμβαίνει το αντίθετο.
«Σίγουρα. Υπάρχουν μετεωρίτες που έχουν κάνει θόρυβο μάλιστα. Αλλά αυτό δεν τους κάνει καλλιτέχνες. Εγώ για χρόνια δεν δήλωνα ηθοποιός, γιατί είναι μια λέξη που έχει συνειρμούς που δεν αντιστοιχούν σε αυτό που είμαι εγώ. Και εξαιτίας αυτού, οι γονείς μου δέχτηκαν επίθεση από την τοπική κοινωνία. Η πολεμική μιας οργανωμένης ομάδας απέναντι στο διαφορετικό. Η ελευθερία, η διαφορετική επιλογή ζωής λόγω δουλειάς, ήταν θέμα. Ένας μικρόκοσμός όλο υπονοούμενα».
