Για την εξάρτηση από το αλκοόλ, το οποίο ξεκίνησε στην εφηβεία και για τα ψυχικά στερητικά που του προκάλεσε μίλησε ο Θοδωρής Αθερίδης.
Συγκεκριμένα, σε συνέντευξή του σε εβδομαδιαίο περιοδικό ο γνωστός ηθοποιός δήλωσε:
Θυμάσαι αλητείες από την εφηβεία σου;
«Πολλές. Για μένα η μετατροπή έγινε στα δεκαπέντε. Πριν, ήμουν ένα παιδί που πλακωνόταν στο ξύλο με όλους. Πολλή οργή και πολύς θυμός. Μετά, έγινα σαν τον παπά που περιγράφω στο έργο, οπότε διχάζομαι ιδεολογικά. Ο μισός ήμουν χριστιανός και ο άλλος μισός κομμουνιστής».
Και το αλκοόλ πότε μπαίνει στη μέση;
«Εκείνη την περίοδο. Στα δεκαπέντε. Με είχε πιάσει η εφηβεία και τα υπαρξιακά της. Οι πανικοί. Και τότε, είδα ότι το αλκοόλ λειτουργούσε σαν αγχολυτικό και χωρίς να ξέρω πού βαδίζω και πόσο κακό μου κάνει αυτό το πράγμα, συνέχισα για άλλα δεκαεννιά χρόνια. Έως τα τριάντα τέσσερα μου».
Ναι, αλλά ήσουν λειτουργικός αλκοολικός.
«Ναι, γιατί ήμουν μικρός και το άντεχα. Το έκοψα πηγαίνοντας στους ΑΑ (Ανώνυμοι Αλκοολικοί).»
Δεν μπήκες σε κάποια κλινική;
«Όχι, γιατί ευτυχώς δεν είχα σωματικά στερητικά. Είχα ψυχικά στερητικά. Για καλή μου τύχη, ούτε ζημιά στο συκώτι μου δεν πρόλαβα να κάνω».
Ποιος ήταν ο πάτος που έφτασες για να ζητήσεις βοήθεια;
«Ότι πέρασα ένα καλοκαίρι, σαράντα μέρες, χωρίς να έχω κοιμηθεί. Εκεί άρχισα να τρελαίνομαι, να αντιλαμβάνομαι ότι «κάτι δεν πάει καλά εδώ» και πήγα να ζητήσω βοήθεια. Έπινα είκοσι τρεις ώρες και μια ώρα κοιμόμουν. Ξύπναγα στις τέσσερις η ώρα τα ξημερώματα με μπίρες, έπινα τουλάχιστον είκοσι πέντε μέχρι το απόγευμα, συνέχιζα με ουίσκι και τελείωνα με ρακές και τσίπουρα».
