Τις απαιτήσεις που έχει από τους ανθρώπους που είναι δίπλα του, αλλά και πώς από τη μουσική μεταπήδησε στη βιομηχανία της μουσικής αποκάλυψε ο Γιώργος Σαμπάνης.
Ειδικότερα, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα “Πρώτο Θέμα|” ο γνωστός συνθέτης και τραγουδιστής ανέφερε τα εξής:
Τι θέλει σήμερα ο Γιώργος Σαμπάνης. Για τι ελπίζει και για τι προσεύχεται;
«Πρώτα απ’ όλα για να μπορώ να γράφω καλά. Από 17 ετών, τότε που ήμουν κανένας, το φοβάμαι, ότι κάποια στιγμή θα μου τελειώσει η έμπνευση. Όταν ερχόταν η στιγμή του χρόνου που δεν μπορούσα να γράψω ούτε νότα αισθανόμουν χάλια. Δεν ήθελα ούτε να μιλήσω. Δεν είδα ποτέ τη μουσική ως βιοπορισμό. Ίσως γι’ αυτό βιοπορίζομαι από αυτή. Δεν ήθελα να γίνω τραγουδιστής. Με έπεισαν να γίνω. Η εταιρεία που ήμουν τότε. Μου είπαν: “Είσαι ωραίος γκόμενος, γράφεις ωραία τραγούδια, πρέπει να σε βγάλουμε στη σκηνή”. Γέλασα. Μου φάνηκε αστείο το επιχείρημα. Μετά κατάλαβα ότι άλλο πράγμα είναι η μουσική, κι άλλο η βιομηχανία της μουσικής. Δεν είναι κακό αυτό. Πρέπει να υπάρχουν οι ορθολογιστές και οι καλλιτέχνες. Τα πρώτα-πρώτα χρόνια αναγκάστηκα να συμβιβαστώ. Εννοείται ότι πλέον δεν κάνω τίποτα που δεν μου αρέσει».
Αυτό σημαίνει ότι ενδεχομένως έχεις αγκαλιάσει περισσότερο τον εαυτό σου, τον έχεις αγαπήσει;
«Γενικά αγαπάω τον εαυτό μου. Σε κάποιες φάσεις βέβαια όχι. Γενικά βαράω τον εαυτό μου. Είμαι δύσκολος άνθρωπος, αλλά καλός φίλος. Ξέρω να αγαπάω τους ανθρώπους χωρίς να τους κρίνω και να δίνω πράγματα όταν με έχουν ανάγκη. Με ενδιαφέρει ο πόνος και η ανάγκη του άλλου. Χωρίς να θέλω να πάρω κάτι. Κατά τα άλλα είμαι απαράδεκτος. Είμαι στον κόσμο μου. Μπορεί να γίνω κακότροπος, να είμαι σε έναν χώρο και να μην καταλάβω τίποτε απ’ όσα πρέπει να καταλάβω, να μιλήσω απότομα, να θεωρώ ότι είσαι υποχρεωμένος να σηκωθείς στις 4 τα ξημερώματα να έρθεις να με βρεις γιατί σε έχω ανάγκη. Εχω απαιτήσεις από τους ανθρώπους, αλλά, πίστεψέ με, μπορώ να προσφέρω τα διπλά από αυτά που θέλω».
