Υπέρμαχος της διαμαρτυρίας και των πορειών στο κέντρο της Αθήνας είναι ο Γιάννης Στάκογλου και δεν κρύβει την οργή του για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρας. Δηλώνει ωστόσο ότι οι πορείες θα έπρεπε να είχαν γίνει όταν η χώρα έμπαινε στο μνημόνιο. Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε στην εφημερίδα “Πρώτο Θέμα” για τη ζωή του στην Ελλάδα, την γυναίκα αλλά και την τριάμιση ετών κόρη του η οποία όπως αποκαλύπτει τον φωνάζει “Μπαμπίνο¨. Επίσης απαντά στο γιατί επιμένει να μένει στο κέντρο της Αθήνας.
Ακολουθεί ένα μικρό απόσπασμα από τη συγκεκριμένη συνέντευξη:
Κατεβαίνεις, αλήθεια, σε πορείες;
Σαφώς! Το έχω κάνει πολλές φορές και νιώθω την ανάγκη ότι πρέπει να μιλήσω με τον δικό μου τρόπο ή να υπερασπιστώ το δίκιο μου. Η πορεία είναι από τα λίγα μέσα που διαθέτουμε. Δυστυχώς όμως χάσαμε το timing, αφού τις πορείες αυτές έπρεπε να τις είχαμε κάνει πριν από χρόνια, όταν η χώρα έμπαινε στο μνημόνιο.
Τι σε κάνει περισσότερο να επαναστατείς;
Το γεγονός ότι κάποιος πλήρωσε μιας ζωή για να ζήσει ευπρεπώς στα γεράματά του και τώρα του κόβουν τη σύνταξη, το ότι κάποιος άλλος είναι άρρωστος και το υποτιθέμενο κράτος κοινωνικής πρόνοιας δεν του παρέχει φάρμακα, το ότι πρέπει να υποστούν τα χαράτσια άνθρωποι που επί τόσα χρόνια ήταν εντάξει στις υποχρεώσεις τους απέναντι στο κράτος.
Γιατί προτιμάς να μένεις στην κέντρο της Αθήνας και μάλιστα σε μια επικίνδυνη περιοχή κοντά στου Ψυρρή;
Μου αρέσει το κέντρο της Αθήνας γιατί όλα είναι πολύ κοντά. Γιατί να κάνω πίσω; Κανονικά θα έπρεπε να μείνουμε στο κέντρο και να έχουμε την αίσθηση ότι περνάμε ωραία, ότι είναι καθαρά και ότι δεν κινδυνεύουμε, όπως συμβαίνει σε όλες τις πόλεις στην Ευρώπη. Με ελκύει το κέντρο και δεν θέλω να το αλλάξω, έστω κι αν έρχομαι πολλά βράδια αντιμέτωπος με σκηνές ροκ.
Όπως;
Να τρυπιέται ο άλλος μπροστά σου παίρνοντας τη δόση, μιας εικόνα που τη θυμάμαι πριν την εφηβεία μου, από την εποχή που σύχναζα στα Εξάρχεια. Δεν με ξενίζει, είχα φίλους που «έφυγαν» από αυτό! Αυτό με έκανε να προσπαθήσω να κάνω πράγματα για να αλλάξουν.
Έμπλεξες ποτέ με τέτοιου είδους καταστάσεις;
Δεν ήταν μπλέξιμο, απλώς ως νέος δοκίμασα. Είμαι άνθρωπος που αναζητώ την εμπειρία, αλλά έχω μέτρο. Μπαίνω, βλέπω και φεύγω.
