Για το εμφυλιακό σύνδρομο που έχουν οι Έλληνες και για το ζόρι που τραβάμε ως λαός μίλησε η Δήμητρα Παπαδοπούλου με αφορμή το έργο που έγραψε «Μάνα, θα πάω στο Hollywood».
Ειδικότερα, σε πρόσφατη συνέντευξή της, αναφέροντας τι την ώθησε ώστε να γράψει και πάλι δήλωσε: «Η ανάγκη μου να ανακαλύψω τι παίζει με όλο αυτό που γίνεται σήμερα στην Ελλάδα. Άρχισα να το ψάχνω συζητώντας με τους φίλους μου στον καναπέ, μελετώντας τους αρχαίους Έλληνες μπας και ανακαλύψω τι αλυσίδα κουβαλάμε και δεν μπορούμε να βρούμε μια άκρη, και είπα ότι όλο αυτό μπορεί να μετατραπεί σε κωμωδία όταν κατάλαβα ότι το βασικό μας πρόβλημα είναι το εμφυλιακό μας σύνδρομο και το ότι δεν εξάγουμε. Ήθελα να ανακαλύψω τι ζόρι τραβάμε εμείς οι Έλληνες και δεν μπορούμε ποτέ να στανιάρουμε, είμαστε όλο στην απέξω, από πίσω και τρέχοντας».
Το συγκεκριμένο έργο η καλλιτέχνης εκτός ότι το έγραψε στο συν-σκηνοθετεί με τον Φωκά Ευαγγελινό. Πώς κρίνει αυτή την τρίτη σκηνοθετική της δουλειά;
«Η συγγραφή με ταλαιπωρεί περισσότερο από τη σκηνοθεσία. Γράφεις, σκίζεις, ξυπνάς μέσα στη νύχτα ανήσυχος και ιδρωμένος και θέλεις να διορθώσεις τη στιχομυθία μιας σκηνής, υπάρχει μια εσωτερική διεργασία και μια ταλαιπωρία. Δύσκολο είδος η κωμωδία, ταλαιπωρείσαι λες και πρόκειται για γέννα. Λυτρωτική όμως συνάμα, βγάζεις από την ψυχή αυτό που θες, επικοινωνώντας το με τον πιο εύπεπτο τρόπο. Αυτό το κείμενο με ταλαιπώρησε περισσότερο από άλλα γιατί λόγω της όλης περιόδου δεν θέλησα να είμαι διδακτική. Εκεί έγκειται η κούραση», τόνισε η Δήμητρα Παπαδοπούλου.
