Για τη συνεργασία του με τον Σταύρο Ξαρχάκο και τη Μαρινέλλα, αλλά και το πώς ένιωσε όταν του έγινε η πρόταση να σκηνοθετήσει τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος» μίλησε ο Γιώργος Νανούρης.
«Πραγματικά δεν θα σκεφτόμουν ποτέ ότι μπορούσε να μου συμβεί αυτό. Έπεσα από τα σύννεφα. Ο Σταύρος Ξαρχάκος είδε την Κατερίνα και την επόμενη μέρα μου ζήτησε ραντεβού. Μου είπε πως σχεδίαζε να κάνει τη Σονάτα και μου ζήτησε να σκηνοθετήσω. Τα συναισθήματά μου ήταν ανάμεικτα. Από τη μία θέλεις να φύγεις τρέχοντας και από την άλλη να πετάξεις από τη χαρά σου. Όταν έχεις δύο τέτοιους καλλιτέχνες στα χέρια σου, η ευθύνη είναι τεράστια. Άρα η ευθύνη υπερτερεί της χαράς. Ήταν εξαιρετική η συνεργασία μας. Η παράσταση είχε αυτή την απήχηση, γιατί με άφησαν πραγματικά να δουλέψω όπως ήθελα. Η δοτικότητά τους με ξεκλείδωσε και με βοήθησε να χαλαρώσω. Όταν συνειδητοποίησα πως αυτοί οι δύο καλλιτέχνες με εμπιστεύονται, τότε άρχισα να εμπιστεύομαι τον εαυτό μου. Πάντα είχα ανασφάλειες», δήλωσε ο Γιώργος Νανούρης σε συνέντευξή του στο «People».
Παράλληλα, στην ίδια συνέντευξη αναφέρθηκε και στο τι έμαθε από τη συγκεκριμένη συνεργασία, τονίζοντας τα εξής: «Πως το πάθος και η τρέλα του καλλιτέχνη δεν τελειώνουν ποτέ. Είδα αυτούς τους ανθρώπους, με τόσα χρόνια πορείας στα καλλιτεχνικά δρώμενα, να έχουν το πάθος ενός ανθρώπου που βγαίνει τώρα στη δουλειά. Η Μαρινέλλα, πριν βγει στη σκηνή, έτρεμε σαν κοριτσάκι. Νιώθαμε το ίδιο άγχος, είχαμε τις ίδιες ανασφάλειες και οι τρεις μας κι έτσι γεφυρώθηκε το ηλικιακό μας φάσμα. Επίσης, έμαθα ότι δεν έχω πια δικαίωμα να πω ότι κουράστηκα. Δουλεύαμε ατελείωτες ώρες για το συγκεκριμένο project και κανείς τους δεν παραπονέθηκε. Ήταν μεγάλο μάθημα για μένα…».
