«Μου είπε ο πατέρας μου κάτι ωραίο. Τον είχα πάρει εγώ τηλέφωνο με το που έγιναν όλα αυτά στη Γαλλία και ήμουν φρικαρισμένη: “Μπαμπά, σε τι κόσμο ζούμε; Eχω τρελαθεί”.
Αισθανόμουν αυτό που δεν αισθάνεται η Εστρέα: την απειλή και την τρομοκρατία. Ένιωθα τρομοκρατημένη. Με ρώτησαν πιο πριν τι ζηλεύω από την Εστρέα και είναι αυτό: δεν φοβάται. Μπαίνει μπροστά και λέει “πάμε, ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει”. Μου λέει λοιπόν ο πατέρας μου “Ζωή: το θαύμα και η φρίκη”. Και είναι ακριβώς αυτό», δήλωσε η ηθοποιός Χριστίνα Χειλά Φαμέλη στο Πρώτο Θέμα.
Είναι όντως ανησυχητικός ο συγχρονισμός της ταινίας με τα γεγονότα στο Παρίσι – με έναν τρόπο συνδέονται άμεσα, παρά τα 70 χρόνια που τα χωρίζουν. «Πάντα ο κόσμος ήταν και θα είναι έτσι. Βία, τρέλα, παράνοια, θρησκεία, φανατισμός, χρήμα. Είναι αυτό που είπε και ο Χάρης: εμείς το ζούμε τώρα όλο αυτό και δεν μπορώ να γίνω εύκολα παρατηρητής των πραγμάτων. Δεν έχω συνειδητοποιήσει ακριβώς τι συμβαίνει, να σου πω την αλήθεια. Μια γεύση παίρνω. Για το τότε είναι πιο εύκολο, έχω πάρει απόσταση. Τώρα εδώ χαώνομαι».
